خانه های کانتینری عمدتاً با سازه های فولادی ساخته می شوند. هنگامی که برای مدت طولانی در فضای باز استفاده می شود، اجزای فولادی می توانند تحت تأثیر باران، رطوبت، اسپری نمک و تغییرات دما قرار گیرند. بنابراین، حفاظت در برابر خوردگی و زنگ‌زدگی عامل مهمی در طول عمر ساختمان‌های کانتینری است.
مناطق مختلف شرایط محیطی متفاوتی دارند که بر میزان خوردگی فولاد تأثیر می گذارد. برخی از مناطق ساحلی در استرالیا و نیوزلند دارای سطوح بالاتر نمک در هوا هستند که می تواند خوردگی در سطوح فلزی در معرض دید را تسریع کند. در برخی از مناطق ایالات متحده، رطوبت بالا و بارندگی مکرر ممکن است خطر زنگ زدگی را افزایش دهد. در کانادا، دمای پایین، برف و چرخه های مکرر یخ و ذوب می تواند بر دوام پوشش های محافظ تأثیر بگذارد.
در طول ساخت کانتینر خانگی، حفاظت در برابر خوردگی معمولاً با آماده سازی سطح فولادی شروع می شود. پس از برش و جوشکاری، سطح فولاد باید تمیز شود تا اکسیداسیون، بقایای جوش و سایر آلاینده ها حذف شود و از چسبندگی مناسب پوشش های محافظ اطمینان حاصل شود. توجه ویژه برای نواحی جوش داده شده، لبه های برش و نقاط اتصال مورد نیاز است، زیرا این نواحی ممکن است لایه محافظ اصلی خود را در طول پردازش از دست بدهند و در صورت عدم درمان مناسب می توانند به نقاط خوردگی اولیه تبدیل شوند.
سیستم پوشش باید با توجه به محیط کاربردی واقعی انتخاب شود. برای استفاده عمومی در فضای باز، معمولاً ترکیبی از پرایمر و پوشش رویی استفاده می شود. برای مناطق ساحلی، مناطق با رطوبت بالا، یا مکان هایی با قرار گرفتن در معرض خوردگی قوی تر، معمولاً پوشش هایی با مقاومت آب و هوایی بهبود یافته و حفاظت در برابر خوردگی در نظر گرفته می شود.
علاوه بر محافظت از سطح، طراحی ساختاری نیز بر عملکرد خوردگی تأثیر می گذارد. طراحی مناسب زهکشی، کاهش مناطقی که آب می تواند در آن انباشته شود، و جلوگیری از قرار گرفتن طولانی مدت در معرض رطوبت در اتصالات فولادی می تواند به کاهش خطرات خوردگی کمک کند.
برای پروژه‌های کانتینری که به استرالیا، نیوزلند، ایالات متحده و کانادا صادر می‌شوند، راه‌حل‌های حفاظت از خوردگی باید شرایط آب و هوایی محلی، محیط‌های حمل‌ونقل و محل نصب نهایی را در نظر بگیرند.
