کافه های کانتینری معمولاً در پارک ها، خیابان های تجاری، مناطق توریستی و فضاهای تفریحی در فضای باز استفاده می شوند. در مقایسه با ساختمانهای کانتینری استاندارد، کافههای کانتینری معمولاً دارای دهانهها، تغییرات و تجهیزات داخلی بیشتری هستند که ملاحظات بیشتری برای محافظت در برابر خوردگی ایجاد میکند.
در طول تولید، کافههای کانتینری اغلب به تغییرات ساختاری، از جمله دهانههای در و پنجره، اتصالات تجهیزات، پیشخوانهای سرویس و اجزای تزئینی خارجی نیاز دارند. این نواحی فرآوری می توانند شرایط حفاظتی اولیه سازه فولادی را تحت تأثیر قرار دهند و در صورت عدم درمان مناسب ممکن است به نقاط آسیب پذیر تبدیل شوند.
پس از ساخت، نواحی کلیدی مانند درزهای جوش، لبه های برش، و نقاط اتصال نیاز به بازرسی و محافظت در برابر خوردگی اضافی دارند. این نواحی معمولاً برای حفظ حفاظت مداوم در سراسر سطح فولاد تمیز، درمان و پوشش داده می شوند.
برای کافه های کانتینری در فضای باز که در استرالیا، نیوزلند، ایالات متحده و کانادا استفاده می شود، این سازه در معرض نور خورشید، باران، رطوبت و در برخی مناطق ساحلی، اسپری نمک قرار دارد. سیستم های پوشش بیرونی باید مقاومت کافی در برابر رطوبت، قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش و تغییرات آب و هوا ارائه دهند تا نیازهای طولانی مدت نگهداری را کاهش دهند.
کنترل رطوبت داخلی نیز یک نکته مهم است. محیطهای کافهها معمولاً شامل استفاده از آب، تمیز کردن مناطق و اختلاف دما هستند که ممکن است باعث ایجاد تراکم شود. اگر عایق، موانع رطوبت، یا سیستم های تهویه به درستی طراحی نشده باشند، میعان ممکن است بر اجزای داخلی فولاد تأثیر بگذارد.
حفاظت در برابر خوردگی صرفاً اعمال پوشش های ضخیم تر نیست. این نیاز به ترکیبی از آماده سازی مواد مناسب، فرآیندهای ساخت و طراحی ساختاری دارد تا تأثیر قرار گرفتن در معرض طولانی مدت در فضای باز بر اجزای فولادی کاهش یابد.