مفهوم کلیدی: در واحدهای مدولار قابل گسترش، اتصالات افقی و انتهای عمودی بین ماژول اصلی و بخش قابل گسترش بسیار مستعد نشتی هستند. روش‌های سنتی متکی به برش چشمک زن در محل و کاربرد گسترده روش‌های درزگیر هستند که در آن کیفیت ضد آب به شدت به مهارت نصاب و شرایط آب و هوایی غالب بستگی دارد. با رویکرد صنعتی پیش ساخته، کارخانه قطعات ضدآب مهندسی شده سفارشی (چشمک زن / مهر و موم) را برای هر اتصال فراهم می کند. هر جزء با شماره نصب و جهت گیری برچسب گذاری شده است که امکان مونتاژ دقیق و "تطبیق و تعمیر" را در محل با استفاده از بست های مکانیکی فراهم می کند. از نظر مواد، درزگیرهای با کارایی بالا مانند EPDM یا لاستیک سیلیکونی مقاومت بیشتری در برابر آب و هوا و مقاومت بهتر در برابر مجموعه فشرده سازی دائمی در مقایسه با درزگیرهای معمولی ارائه می دهند که آنها را برای اتصالات دینامیکی که تحت انبساط و جمع شدن مکرر قرار می گیرند ایده آل می کند. قبل از خروج از کارخانه، سیستم آب بندی تحت آزمایش های دقیق از جمله چک های هوابندی (نرخ نشت هوا کمتر یا مساوی 5٪) و آزمایش باران شبیه سازی شده قرار می گیرد تا قابلیت اطمینان عایق رطوبتی مشترک را تأیید کند.
پیامدها برای مشتری: با انتقال مسئولیت عایق رطوبتی مشترک به کارخانه، این فرآیند دیگر به مهارت یک متخصص درزبندی در محل بستگی ندارد. با این حال، مشتریان باید توجه داشته باشند که ترتیب نصب و گشتاور سفت شدن این قطعات باید دقیقاً از مشخصات کارخانه پیروی کند. تغییر جهت قطعات یا حذف بست ها در محل، منطق آب بندی را که در مرحله پیش ساخته تایید شده بود، به خطر می اندازد.
