استخرهای شنای کانتینری در مقایسه با ساختمان های کانتینری استاندارد چالش های خوردگی متفاوتی دارند زیرا سازه های فولادی در معرض رطوبت مداوم قرار دارند. علاوه بر قرار گرفتن در معرض آب، مواد شیمیایی مورد استفاده برای نگهداری استخر، مانند مواد ضد عفونی کننده و نمک، ممکن است در صورت ناکافی بودن حفاظت، خوردگی را تسریع کنند.
در طول تولید، مناطق کلیدی که نیاز به توجه دارند عبارتند از اسکلت فولادی، بخش های جوشکاری، مناطق اتصال ضد آب و نقاط زهکشی. از آنجایی که ساختار استخر نیاز به تحمل فشار طولانی مدت آب دارد، لایه محافظ روی سطح فولادی باید دست نخورده باقی بماند تا رطوبت به سازه فولادی نرسد.
پس از ساخت فولاد، آماده سازی سطح برای حذف زنگ زدگی، اکسیداسیون و بقایای فرآیند قبل از اعمال حفاظت در برابر خوردگی لازم است. مناطق جوشکاری نیاز به بازرسی و درمان اضافی دارند زیرا دمای بالا در حین جوشکاری می تواند لایه محافظ اصلی را تحت تاثیر قرار دهد.
برای استخرهای کانتینری صادراتی به استرالیا، نیوزلند، ایالات متحده و کانادا، شرایط محیطی نیز باید در نظر گرفته شود. مناطق ساحلی نیاز به توجه به خوردگی اسپری نمک دارند. مناطق با دمای بالا نیاز به در نظر گرفتن قرار گرفتن در معرض UV روی پوشش های خارجی دارند. و مناطق سردتر نیاز به محافظت در برابر دمای انجماد، تشکیل یخ و انبساط یا انقباض مواد دارند.
علاوه بر حفاظت فولادی، سیستم ضد آب داخل استخر نیز به همان اندازه مهم است. فرآیندهای تولید معمولاً شامل آزمایشهای نشت آب برای بررسی عملکرد آببندی، کیفیت جوش و عملکردهای زهکشی است که به کاهش مشکلات احتمالی در طول استفاده طولانیمدت کمک میکند.
حفاظت در برابر خوردگی برای استخرهای شنای کانتینری به یک رویکرد کامل نیاز دارد که ترکیبی از تصفیه فولاد، سیستم های ضد آب و سازگاری با محیط زیست باشد تا تکیه بر یک ماده محافظ واحد.