یک تصور غلط رایج این است که کافه‌های کانتینری در رده «امکانات غذای سیار» قرار می‌گیرند و بنابراین مشمول مقررات ملایم‌تری هستند. در واقع، بخش‌های ساختمانی در اکثر حوزه‌های قضایی ایالات متحده، تأسیسات غذاخوری مبتنی بر کانتینر تبدیل‌شده را به عنوان «ساختمان‌های تجاری دائمی» طبقه‌بندی می‌کنند. این بدان معناست که آنها باید به جای قوانین بین المللی مسکونی (IRC) از قوانین بین المللی ساختمان (IBC) پیروی کنند.
این طبقه‌بندی مستقیماً مسیر انطباق را دیکته می‌کند: ساختمان‌های دائمی به مجوز ساختمان، محاسبات ساختاری، بررسی ایمنی آتش‌سوزی و مجوز رسمی بهداشت تأسیسات غذایی نیاز دارند که بسیار دقیق‌تر از استانداردهای واحدهای غذایی سیار هستند. اسناد مربوط به طبقه‌بندی تسهیلات سیار غذا در شهرستان Placer، کالیفرنیا، تأیید می‌کند که امکانات غذاخوری مبتنی بر ظروف که شامل آماده‌سازی کامل غذا می‌شود، عموماً به‌عنوان «تاسیسات غذای سیار محصور» طبقه‌بندی می‌شوند و باید تمام مفاد قانون خرده‌فروشی مواد غذایی کالیفرنیا را رعایت کنند.
برای تولید کنندگان، این به معنای شفاف سازی طبقه بندی با مشتری در مرحله سفارش است: بخش برنامه ریزی در سایت مورد نظر چگونه کافه کانتینر را طبقه بندی می کند؟ آیا برای استفاده موقت، استفاده انتقالی یا استفاده دائمی است؟ این تمایز مستقیماً بر سطح اسناد انطباق مورد نیاز برای محصول تأثیر می گذارد.
